Birkaç gün önceden, "ben geliyorum" der gibi sinyaller veren kar bugün tam anlamıyla geldi. Camdan dışarı baktığımda görmeyi özlediğim manzarayı gördüm bu sabah. Her yer bembeyaz:)! Ama en güzeli de yerlerdeki karın hemen erimeyeceğini müjdeleyen devam etmekte olan kar yağışı. Erimeyeceğinin sigortası gibi patır patır yağmaya devam ediyordu valla günün hangi vakti baksam.
Bir saniye, saat 21.08 itibariyle bir kez daha bakayım camdan, bakalım devam ediyor mu hala.
Aaaa, bu olmadı ama şimdi. Durmuş. Sağlık olsun, "o iptal oldu, bu ertelendi" mesajları patır patır sağdan soldan geliyorsa çok uzun bir kesinti değildir herhalde bu:)
Her şeye bir nostalji yüklemek pek adetim değildir ama şimdi kardan bahsediyorsak hafiften klişelere başvurmayı göze alarak bir özlemimden bahsedeceğim:)
Her kar yağdığında aklıma gelen ilk şeylerden biri küçüklüğümden hatırladığım "tıısssss" sesi. Bu sesi gerçekten özlüyorum.
Büyüklerimden gördüğüm dev kartopunun aynısını tek başıma yapmak için bilimum kar oyunlarından vazgeçer ellerim ayaklarım morarana kadar bu dev kartopunu, elimdeki ufacık kar yığınını yuvarlaya yuvarlaya oluşturmaya çalışırdım. Tabii ki bu hayali küre o kadar yuvarlamaya karşı bir türlü oluşmazdı ve bunun sebebini hâlâ anlamış değilim. Neyse efenim işte bu tür bir hayal kırıklığından sonra bari iki top atayım, iki yuvarlanayım diyerekten zaman anlamadan geçerdi. Sebebi çoğunlukla annemin çağırışları olan eve dönüş seansında, eller ayaklar üst baş kapı önünde silkelenir içeri girilirdi. İşte esas olay esas nostalji şimdi başlıyor sevgili seyirciler. Eldivenler, atkılar vs. çıkarılır, ıslak üst baş değiştirilir annem ellerimi kollarının altına alırdı. Bu kısa ısınma seansının ardından sobanın karşına geçilirdi. Bu esnada algıladığım sadece 3 şey vardı: 1- Ellerimin ayaklarımın hızlı ısı alış verişi sebebiyle sızlaması. 2- Sobanın altında, küllerin koyulduğu o gerecin garip mistik havası. 3- Evdeki tüm sessizliği bozan, rüzgarın/fırtınanın "vuuuvvvv" sesi ve sobanın içinden birşeylerin yandığını usul usul anlatan "tıısssssssss" sesi. Bu "tısssssss" sesi o sessizlikte o kadar hoşuma giderdi ki, dışarı tekrar çıkıp, tekrar üşüyüp-ıslanıp gelip tekrar ellerimi sızlatmaya razıydım. Kısacası bu ses kar yağışıyla ve kışla özdeşleşmişti adeta.
Çok özledim seni "tısssss":)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder